De executeur uit het Nederlands erfrecht is omgeven door een waas van onjuiste en halfjuiste informatie. Oorzaak daarvan ligt deels in enkele grondige veranderingen van het erfrecht per 1 januari 2003 die ook na 20 jaar nog geen gemeengoed zijn geworden in de praktijkuitoefening van het erfrecht. Deels moet de oorzaak van het verspreiden van onjuiste informatie en niet bestaande begrippen echter worden gezocht in zakelijke belangen die het notariaat, de estate plannings- en executeursbranche hebben bij het verspreiden van deze informatie. Het begrip driesterrenexecuteur is bijvoorbeeld ontwikkeld om te maskeren dat een noatris zichzelf in een testament waarbij hij/zij adviseert wel als executeur mag laten benoemen, maar niet als de uitvoerder van het bij datzelfde testament ingestelde testamentair bewind.
De term is bedacht door een kandidaat-notaris in 2001, kort nadat wetgever de vaste tarieven voor ambtshandelingen van het notariaat in de familie- en onroerend goed praktijk had afgeschaft. De kandidaat-notaris in kwestie werkt niet meer als notaris, maar is nog wel actief in het werkveld, als eigenaar van meerdere bedrijven die adviseren en onderwijzen in estate planning en erfrecht, tevens deeltijdhoogleraar Successierecht.