De testamentaire modelregeling ‘driesterren executeur’ kent een elementaire erfrechtelijke zwakte: het is naar geldend Nederlands recht geen uiterste wilsbeschikking en daarom nietig. Prof. mr. Bernard Schols stelt dat de ‘in eerste instantie’ nietige bepaling door conversie alsnog rechtsgeldigheid zou kunnen verkrijgen, maar ook dan bestaat geen goederenrechtelijke werking.
In 2004 publiceerde hoogleraar notarieel recht Pim Huijgen twee artikelen met juridisch goed gefundeerde kritiek op het door notaris Bernard Schols gepresenteerde testament model voor een almachtige afwikkelingsbewindvoerder. De argumenten zijn naar de achtergrond gedreven maar hebben nog steeds gelding. Update februari 2025: het weerwoord van Schols blijkt niet valide.
Notaris en nalatenschapsplanner gebruiken modelregelingen voor een zogenaamde ”executeur-afwikkelingsbewindvoerder’ of ‘driesterrenexecuteur’. Anders dan vaak gesuggereerd, steunen niet alle constructies op geldend recht. Bepalingen die opdracht geven de nalatenschap (erfenis) zelfstandig te verdelen, kunnen bij overlijden om verschillende redenen nietig blijken te zijn.
