Niemand is verplicht de rol van testamentair executeur op zich te nemen, ook al is dat in een testament zo bepaald. Als je wel wilt, hoe kun je dan aanvaarden?
Het staat op veel websites en in brochures, van banken, notaris-, advocaten- en executeurskantoren: de aanvaarding van het executeurschap over een erfenis gebeurt bij de notaris, of bij notariële verklaring. Je leest het iets minder vaak dan de riedel van de drie soorten execututeur, maar kennelijk waart er een copy-n-paste stukje tekst rond onder erfrechtwerkers dat gretig wordt gebruikt als content voor de eigen website.
Hier ontkrachten we de ruis:
Aanvaarding van het executeurschap is vormvrij
Bij testament kan een executeur worden benoemd. Na overlijden moet worden nagegaan of een testament waarin iemand is benoemd als executeur, het laatste testament is. Nakijken of er een testament is, welk testament het laatst is gemaakt en door welke notaris, kan via een notaris of direct zelf via het Centraal testamentenregister (CTR). Het CTR wordt gevoerd door de Koninklijke Notariële Broederschap (KNB), het verzoek om informatie kan na overlijden door iedereen worden gedaan die als belanghebbend kan worden aangemerkt. Dat kan schriftelijk of online: kijk hier voor de website met informatie en aanvraagformulieren.
Is zeker dat de benoeming in het laatste testament staat, kan de executeur onmiddellijk aan de slag. Dat volgt uit de wettelijke regeling voor de executeur en is bevestigd in de (lagere) rechtspraak. In de notarieelrechtelijke literatuur bestaat hierover ook geen onenigheid.
Er moet wel in het testament worden nagelezen welke bevoegdheden, taken en verplichtingen de executeur heeft. De standaardregeling staat weliswaar in de wet maar daar kan bij testament van worden afgeweken. De bevoegdheden kunnen beperkt, niet uitgebreid.
Als het bij de benoeming om een beheersexecuteur gaat, bestaat de verplichting de goederen van de nalatenschap te beheren en is het verstandig zo snel mogelijk aan te geven of wordt aanvaard of verworpen, in verband met een eventuele aansprakelijkheidstelling.Zowel aanvaarden als verwerpen kan vormvrij, bijvoorbeeld door een bericht aan de erfgenamen.
Er is een verklaring van een notaris nodig als moet worden bewezen dat in het testament een executeur is benoemd en welke bevoegdheden deze heeft. Voor aanvaarding of verwerping is het niet vereist. Een notariële akte heeft wel sterke bewijskracht tegenover derden. Dus als niet wordt aanvaard, kan het verstandig zijn dat bij akte vast te laten leggen, om eventuele schadeclaims wegens niet het niet (zorgvuldig) beheren van de nalatenschap af te weren.
